Akutne komplikacije šećerne bolesti

Akutne komplikacije šećerne bolesti su: hipoglikemija, dijabetička ketoacidoza, neketotički hiperosmolarni sindrom.

Hipoglikemija je najčešća akutna komplikacija u bolesnika na inzulinskoj terapiji. Simptomi hipoglikemije nastaju kada koncentracija glukoze u krvi padne ispod 2,5 mmol/L  i mogu se podijeliti u dvije kategorije: 1. Adrenergičke simptome uzrokuje ekscesivno lučenje adrenalina u odgovoru na hipoglikemiju: znojenje, tremor, ubrzani rad srca, anksioznost, glad, bljedilo. 2. Neuroglukopenijski simptomi su posljedica disfunkcije središnjeg živčanog sustava izazvane hipoglikemijom: glavobolja, omaglica, otupljenje mentalne aktivnosti, konfuznost i bizarno ponašanje, konvulzije i koma. Ako je bolesnik s hipoglikemijom pri svijesti treba uzeti  10–20 g glukoze (2 male žlice šećera ili meda, 50–100 mL  soka od grejpfruta,  100–200 mL Coca-Cola-e i sl. Liječenje teške hipoglikemije koja uzrokuje smetenost ili komu započinje se bolusom od 50 mL 50% glukoze, a nastavi se s infuzijom 5% glukoze  sve dok ne bude u stanju jesti obroke. U slučaju poteškoća uspostavljanja venskog puta daje 1 mg glukagona u mišić.

Dijabetička ketoacidoza nastupa kod velikog manjka inzulina. Uzroci  dijabetičke ketoacidoze su novootkriveni tip 1 dijabetesa, infekcije, trauma, greške u  liječenju npr. neprimjereno smanjene doze inzulina, začepljenje igle kod „pen“ štrcaljke i inzulinske pumpe. Zbog nedostatka inzulina pojačava se razgradnja masti koje se metabolizmom pretvaraju u ketokiseline (aceton, acetonska i beta-hidroksimaslačna kiselina) koje služe kao alternativni izvor energije. Ketokiseline se nakupljaju u krvi i zakiseljavaju organizam.   Znakovi ketoacidoze su u početku umor, žeđ, učestalo mokrenje, potom nastaje mučnina, povraćanje, bol u trbuhu,  produbljeno disanje, potom nepravilno površno disanje, ubrzani rad srca, pad tlaka,  poremećaj svijesti, karakteristčan je zadah na aceton.  U laboratorijskim nalazima dominira hiperglikemija, ketoni u krvi , glukoza i ketoni u mokraći, kiselost krvi.   U liječenju dijabetičke ketoacidoze glavno je učiniti rehidraciju, sniziti hiperglikemiju i korigirati elektrolite.

Neketotički hiperosmolarni sindrom pojavljuje se u starijih bolesnika s tipom 2 šećerne bolesti u kojem postojanje vlastitog lučenja inzulina  koji je dovoljan da suprimira lipolizu i razvoj ketoacidoze ali ne i hiperglikemije. Najčešći precipitirajući čimbenici su infekcije, akutni vaskularni incidenti i uporaba kortikoida. Klinička slika uključuje jaku dehidraciju, visoku hiperglikemije i hipernatremiju i  visoki osmolalitet plazme. Liječenje je istovjetno s liječenjem dijabetičke ketoacidoze s time da se rehidracija radi hipotonom 0,45% otopinom NaCl.

Laktička acidoza  pojavljuje se u bolesnika  sa šećernom bolešću i pridruženim drugim teškim bolestima u kojima postoji hipoperfuzija i hipoksija tkiva ( sepsa, zatajivanje srca, zatajivanje jetara).  Može se pojaviti kod otrovanja salicilatima, etilenglikolom, metanolom te kod uzimanja metformina ako se ne poštuju kontraindikacije: oslabljena funkcija bubrega, bolesti jetara, zatajenje srca. Kliničkom slikom dominira opća slabost, mučnina, povraćanje, hiperventilacija, poremećaj svijesti  od stupora do kome. Liječi se intravenoznim davanjem bikarbonata  te  dijalizom.   

Eu Logo
ESIF Logo
Hamag-Bicro Logo
Politika privatnosti | Korištenje kolačića